Volley 2 – Woburnpark 1: 4 - 4

“Oorlog”

De dag des oordeels kwam zondag om de hoek kijken. Na de eerste drie competitiezondagen soeverein door te zijn gekomen wist iedereen dat er op dag 4 spijkers met koppen moesten worden geslagen. We speelden namelijk tegen Woburnpark uit Vught. Zij stonden tweede met 5 punten achterstand op: jaja, VOLLEY ;). Essentiële wedstrijd dus in de strijd om de schaal.

Een uitstekend verzorgd ontbijt stond alweer op ons te wachten toen we het park betraden. Na het nuttigen hiervan werden de spieren losgemaakt en gingen we inspelen.



Pleun mocht beginnen namens Volley. Ze speelde tegen een 12 jarig meisje die aan talent geen gebrek heeft. Met sprietige armen en benen sloeg ze zo hard dat er mondjes openvielen van verbazing onder de toeschouwers. Dit is wat ik zoal hoorde om mij heen: (op z’n Brabants) Wie is da? Hoe kan da? Eej, kiek da meiske daar.

Pleun was een beetje geïmponeerd door het spel van haar tegenstandster en kwam daardoor niet lekker in de wedstrijd. Ze speelden niet slecht maar kon op de bepalende momenten net niet doordrukken. Ze verloor met een geflatteerde 6-1 6-0.

Iris was op de baan naast Pleun ook al een tijdje bezig. Ze speelde tegen een Duitse en kwam flitsend uit de startblokken. Iris won de eerste set met 6-2 door solide spel vanaf de baseline. Maar het is algemeen bekend dat onze oosterburen niet graag de handdoek in de ring gooien, dus dat deed de dame in kwestie ook niet. Zij won de tweede set en er moest een beslissing komen in de derde. Hierin kwam Iris op een 5-2 achterstand maar vocht zich terug als een leeuw. Ze won de derde set in een kraker van een tiebreak. Tot ongenoegen van enkele teamleden van de Duitse.



Ondertussen stond onze Belgische vriend Michael te zwoegen en te zweten om ons tweede punt veilig te stellen. Hij had echter een oerdegelijke speler tegenover zich staan die daar een stokje voor wilde steken. Michael verloor de eerste set close met 6-4. Hij wist dat er kansen waren dus begon gewoon weer opnieuw in de tweede set. Ook in de tweede set draaide het maar om een paar punten, waarop hij net het onderspit delfden. De tweede set werd verloren met dezelfde cijfers.



Na de kraker van Iris mocht ik (Jochem) het terrein op. Ik begon sterk aan de partij en stond al snel met 5-1 voor in de eerste set. In de zevende game kwam het discussiemomentje, raakte ik het net aan of niet? Ik dacht dat ik de set binnen had en liep op het gemakske naar m’n bankske. Mijn opponent dacht daar anders over. Dit is tevens het moment dat de titel van dit verslag naar voren komt. Of we speelden een let, of het was “oorlog” voor de rest van de dag.

Mijn coach met de initialen WvZ had niet echt trek in een ware veldslag dus verkoos de verstandige weg en stuurde mij aan op het spelen van een let, waar ik het volledig mee eens was. Gelukkig won ik daarna twee punten op rij en was de set alsnog met 6-1 binnen. De tweede set ging steady en won ik met 6-4, mede door de goede steun van het Volley publiek.2-2 na de singels.

Freekje en Pleun namen zoals iedere week het damesdubbel weer op zich. De eerste set verloren ze met 6-4. In het tweede bedrijf kwam ons koppel sterk terug om vervolgens in de tiebreak de set binnen te slepen. De ervaring van Freekje was belangrijk in de derde set, evenals de BIG-serve van Pleun. Ze wonnen de wedstrijd met 6-4 in de derde set.

Wart en ik (Jochem) moesten aan de bak tijdens de dubbel. Vooraf was bekend dat het een lastige opgave zou worden, maar ZOEST en ik waren bereid om de handen uit de mouwen te steken en er het beste van te maken. We gingen goed van start en hadden mogelijkheden om de set uit te serveren, dit lukte helaas niet en eerste set ging verloren in een tiebreak. In de tweede set stelde we orde op zaken en wonnen deze met 6-3.

Ondanks de winst in de tweede set kwamen er kleine stoomwolkjes uit de oren van mijn partner aan het begin van de derde set. Hij was niet geheel op z’n gemak, laten we het daar op houden. De derde set verloren we met 6-1.

3-3 en nog twee potten te gaan.

De eerste mix werd gespeeld door Annemarie “de vuile vieze veteraan” en wederom onze zuiderbuur Michael. Ze speelden een topwedstrijd. Annemarie was in bloedvorm, onverslaanbaar in de crossrally en als een hazewind aan het net. Michael stond als een dolle te serveren en mocht je problemen hebben met smashen, de man woont in België. Uitstekende leermeester. Deze combinatie was super, ze wonnen met twee maal 6-3 en zorgde daarmee voor dat hele belangrijke 4e punt.



Nadat het gelijkspel veilig was gesteld vond er een kleine volksverhuizing plaats. Massaal gingen de Volley fans naar de baan waar Wart en Iris stonden te spelen. Onder leiding van SvZ, broer van, probeerde we ze naar de overwinning te schreeuwen. Tevergeefs helaas, want ze konden het niet bolwerken tegen het sterke koppel dat aan de overkant stond. Het werd 6-4 6-3.



Einduitslag 4-4

Goed resultaat waar we als team tevreden mee kunnen zijn. We behouden hiermee 5 punten voorsprong op Woburnpark. Waardoor we het, met nog 3 zondagen te gaan, geheel in eigen hand hebben.

Volgende week spelen we wederom thuis tegen TOS Bergeijk. Dat wordt weer een belangrijke wedstrijd dus we hopen dat jullie allemaal weer komen kijken en ons naar de overwinning toe helpen!

Oja, de lunch was ook weer top!!

Tot zondag,
Groetjes Jochem


Volley 3 - Lissevoort 1: 2 - 6

De 4de dag was aangebroken. Volley 3 had vandaag maar een missie en dat was om zoveel mogelijk punten te halen, want uit de eerste 3 speeldagen wisten we maar slechts 3 punten te veroveren. Ondanks dat je in een speeldag 8 punten kunt halen, dus dat is nogal magertjes.

Na een ontbijt gehad te hebben samen met Volley 1, 2 en Heren 1 kregen we te horen dat een speler van ons: Marco geblesseerd was. Dat was een tegenvaller.

Ine mocht voor ons de openingswedstrijd spelen. En ze liet ook zien waarom zij de openingswedstrijd op haar naam kreeg. Ze speelde tactisch en slim en dus wist ze de wedstrijd naar zich toe te trekken: 6-4 6-2.

Toen kwam Stefanie. In deze wedstrijd lagen kansen. Ze stond in de eerste set gewoon goed te spelen, alleen net op de belangrijke momenten wist ze de punten niet naar zich toe te trekken. 4-6 1-6.

Toen mocht ik aantreden. Het liep niet echt lekker. Ik probeerde de bal diep te houden en hem te laten lopen. Dit pakte fout uit, omdat hij alles snel probeerde aan te pakken. Wat dus 8 van de 10 keer lukte. Hij had zijn dag, ik niet: 2-6 3-6.

Na mijn partij stond Sven op de baan. Hij deed het in de eerste set echt geweldig, het leek erop dat hij de eerste set naar zich toeging trekken. Alleen dan komt altijd het moeilijkste: dat is dat je, je setpoints af moet maken, doe je dat niet gaat de set naar de ander: 5-7. De 2de set liep dan ook niet meer zoals het moest: 1-6.

Dus met 1-3 gingen we de dubbels in.

De dames mochten eerst. Deze begrepen wel wat er moest gebeuren vandaag. En deden dus ook wat ze moesten doen, winnen. 6-3 6-2. De heren kwamen erna. Ze werden hard aangepakt door de tegenstanders. Ondanks dat ze verloren stonden ze toch goed te dubbelen. Maar overal moet je van kunnen leren. Dit was wel een partij om iets van op te steken zullen we maar zeggen. 2-6 2-6.

Toen waren de mixen aan de beurt: Ine mocht samen met Sven mixen en Stefanie samen met Dennis. Hier zal ik kort in zijn. We hadden in allebei de mixen niet veel tegenstand te bieden. Zij waren goed op elkaar ingespeeld. Ine en Sven speelden: 2-6 3-6 en Stefanie en Dennis: 2-6 1-6.

Groetjes Dennis


Heren 1- Prinsejagt 1: 1 - 5

Ook deze ochtend stond er weer een lekker ontbijtje op ons te wachten. Lekkere verse boterhammen, sapje en helaas/gelukkig geen mysterieuze eieren (doorhalen wat niet van toepassing is). Tijdens het maal werd er trouwens ook een stoomcursus etiquetten gegeven aan een niet nader te noemen jongedame. Mochten er nog andere geinteresseerden zijn, de cursus op de ochtend van 17 mei is bijna volgeboekt, dus geef je snel op!

Voldaan werd er wat ingelopen/ingespeeld, maar zonder sturing van onze autokoppende, straatknuffelende coach Maarten zijn we daar maar snel mee opgehouden. Gelukkig ving de eerste aangekomen tegenstander hier nog wel een glimp van op, dus de mentale wedstrijd stond op 1-0 voor Volley.

Ondergetekende mocht/moest als eerste de baan op. Na een spannende tie-break ging de eerste set van de dag naar Volley. Mentale 2-0 voor! Helaas, zoals aan alle leuke dingen kwam spoedig een eind. De wedstrijd werd na een spannende 3-setter beslist in het voordeel van Prinsejagt. Ondertussen had Stan de 2e singel ook al verloren. Mentale stand 2-2. Werkelijke stand 2-0 achter.

Tijd voor wat zekerheden in het leven.

Onze beste singelaars Aldert en Olaf, die we vanuit tactisch oogpunt op de 4e respectievelijk de 3e singel hadden gezet, mochten de baan op en spoedig zou het 2-2 worden. Althans dat hoopten we. Helaas had Aldert het erg zwaar tegen deze marathon loper, die werkelijk elke bal op de baseline wist te slicen, en verloor. Maarrrr, onze man van de dag, Olaf-3setters-is-voor-koningen-Verstrijden pakte de tegenstander in, in 3 sets wel te verstaan. Mentale stand -2-3. Echte stand 3-1 achter.

Nieuwe ronde, nieuwe kansen. Beide dubbels konden de baan op.

Met onze coach Maarten langs de kant van beide banen, moest dat toch zeker in een nette 3-3 gaan eindigen. Dankzij de mooie windvlagen (voor surfen althans!) en een gebrek aan motoriek, wist ondergetekende tot 3 keer toe de bal over het hek te krijgen.

Maarten, tevens de ballenjongen van de dag, wist een volledig nieuwe betekenis te geven aan het gezegde: iemand het bos insturen, of zag ie door de bomen de bal niet meer…anyway, Maarten zat meer in de bosjes dan langs de kant, dus erg veel sturing hoefden we niet te verwachten. Ook de trouwe Volley supporters waren in geen velden of wegen te bekennen, maar gelukkig had ondergetekende zijn oma laten invliegen, die qua leeftijd toch minstens 4 supporters waard is.

Tijd voor wat ouderwetse coaching zou je zeggen, want op beide banen ging de eerste set langzaam (of snel) richting Prinsejagt. Helaas had oma niet goed opgelet bij de gymles en moest eerst duidelijk gemaakt worden wie waar de bal moest/mocht laten stuiteren om daarmee punten te halen.

Er zat niets anders op, het verlies accepteren en proberen met een verlies van 5 tegen 1 het leven weer op te pakken…hup, en we zijn er alweer bovenop.

Hup Volley hup!!
Jasper