Dag 6

Volley 1 - Dash'35 1: 4 - 4
Om half 9 had Eddie een goed verzorgd ontbijt klaar staan voor Heren 1 en het 1e gemengde team. Een erg leuk initiatief, Eddie! Clement kreeg op verzoek zijn vertrouwde brinthapap voorgeschoteld. Vandaag mocht hij het zonder slabbertje proberen.

Vervolgens gingen we inspelen en kwamen de Belgen ook aan op het park! Na even de bal gevoeld te hebben arriveerden onze ‘Dortse’tegenstanders, vergezeld door de sportieve versie van ‘Terror Jaap’ en een voor Volley oude bekende: Debby Haak. Een gezellig team!

Lisanne en Ine mochten als eerste het gemalen baksteen betreden. Zonder succes. Lisanne begon slecht maar herstelde erg knap! Ze stond 6-1 5-2 achter tegen een sterke dame die Collegetennis speelt in Amerika, vocht zich terug, maar verloor uiteindelijk na bijna 2,5 uur(!) met 6-1 7-5. Bij onze jeugdige Belgische ging het iets sneller: 6-3 6-0 verloren van Debby.

Michael en ik (Miliaan) moesten ons op gelijke hoogte brengen, want vandaag moest eigenlijk gescoord gaan worden. ‘Herck’ deed dat erg steady en won met 6-3 6-3. Ik gaf de 6-1 5-2 voorsprong erg slordig uit handen, maar herstelde onder luide aanmoedigingen weer in de derde set: 6-1 6-7 6-4.

Tussenstand: 2-2

Maargoed dan hebben we nog een dames- en herendubbel voor de boeg. Onze jonge blondjes speelden tegen hun singelopponenten en hadden daar een lastige kluif aan! 4-6 2-6 werd het, en dat nog wel na een overheelijke lunch...

Herck en Zoest mochten de reeds 5 uur ingespeelde baan 1 met hun Roger Federer muiltjes betreden. Terror Jaap had zijn inmiddels half lege pakje sigarette veilig opgeborgen en liet nog even weten dat hij liever een rondje Dommelsch voor de wedstrijd had gehad dan een rondje Dommel als warming-up.... Wart had daarin al de eerste tikken uitgedeeld!!

Mooie volleys, goeie returns en ‘smashes het park uit’ wisselden elkaar af. De eerste set was voor Volley met 7-6! De tweede set ging ook gelijk op en leverde op 6-5 verschillende matchpoints op. Maar helaas, de tiebreak werd verloren en al snel keken Wart en Michael tegen een 1-4 achterstand aan. Maar de heren werden door het publiek naar de tiebreak geschreeuwd en dwongen wederom een matchpoint af. Jammer, want die ging toch nog met 8-6 verloren.

(Tijdens de dubbel werd ik me nog even bewust van het feit dat Ine toch echt blond én een Belg is. Mevrouw wilde een bananenschil weggooien maar de prullenbak zat vol. Toen ik zei dat er onderin de bak nog een gat zat, ging ze toch even door haar knieen om te kijken: HELAAS!)

Tussenstand: 2-4

Om de schade nog enigszins te beperken moesten beide mixen gewonnen worden. En dat gebeurde: Wart en Lisanne boekten een erg knappe zege d.m.v. een supertiebreak, Ine en ik wonnen in 2 sets.

Einduitslag: 4-4

De Volley-fans verdienen een groot compliment voor de fanatieke aanmoedigingen. Zelfs tijdens de mixen werden we er nog doorheen gejuichd! Top! Volgende week hebben we nog een paar punten nodig in Apeldoorn tegen de Manege om zeker te zijn dat we erin blijven.

Groetjes,
Miliaan Niesten

Zandvoort 3 - Volley 2: 6 - 2
Het is zondagochtend, en Mo en ik (Iris) zitten op de fiets, dat is gewoon normaal, behalve dat het pas 7 uur is. Aangekomen op Volley staat Ille er al en moeten we nog wachten op Maarten.
Als we in de auto zitten zou je denken dat we er al een heel vermoeiende dag op hebben zitten, want Mo en ik kunnen alleen maar onzin uitkramen.

Onderweg moesten we even stoppen om een ontbijtje te gaan halen, dat betekend, Ille en Maarten, want Mo en ik hadden al ontbijt meegenomen. Dus Mo en ik zaten rustig te wachten totdat ze weer terug zouden komen, kloppen er ineens 2 mannen op de raam. Ze wilden dat we open zouden doen omdat ze ons kwamen controleren. Maar daar hadden ze een probleem, want we waren namelijk opgesloten. Gelukkig geloofden ze ons gewoon en reden ze daarna weer verder.

Aangekomen in Zandvoort. Het regent. Er staan nog wat talenten in de regen te spelen, maar die druipen na een tijdje ook af. Dus wordt het wachten totdat zij de baan op kunnen en daarna kunnen wij pas beginnen.

Mo speelde de eerste single, de eerste set moest ze even inkomen, laten we het een ‘slow-start’. Ze had de hele week examens gemaakt en ze moest dus even warmdraaien. Daarna had ze de slag te pakken, en ze wist precies wat ze moest doen om haar tegenstandster helemaal gek te maken. Jammer genoeg is het niet altijd gemakkelijk om je aan de juiste tactiek te houden en verloor ze in de derde zet. (1-6 6-4 3-6 verloren)

Even nadat Mo de baan op ging, kon ik ook beginnen. Ik speelde niet echt lekker maar won wel de 1e set met 6-3. ‘Never change a winning team’. Maar ik denk dat dat ook geld voor de goede tactiek. Ik kwam met 0-4 achter, maar doordat Maarten even kwam vertellen wat ik eigenlijk ook weer moest doen, kwam ik nog 6-5 voor. Toen de tiebreak, het kwam erop neer dat we allebei kansen hadden, en zij pakte ze wel. Dus een derde set. Die was erg afwisselend, door de coaching van Mo kreeg ik nog wat kansjes, maar het had niet geholpen. Uiteindelijk verloor ik met 6-3 6-7 5-7.

Tijdens mijn single zag ik Ille de baan op gaan, dus ik heb het niet echt gevolgd. Ik geloof dat ze heel relaxt ingespeeld hebben, lekker rustig aan, maar Ille had echt last van zijn pols dus hij moest opgeven. (3-6) (6-2) (1-6)

Toen mocht Meijs aan de bak. Wat is het toch ook een beest. De hele week niet trainen en zondags lekker bikkelen. Ik heb niet zo veel gezien, want ik stond zelf nog te spelen. Maar ik geloof dat de derde set wel goed ging. Dus kon hij voor ons 1e puntje zorgen!! Hij won met 6-3 2-6 6-1.

De lunch was erg lekker, nouja, hij was lekker luchtig, want we kregen er geen. Natuurlijk is het moeilijk om die van Volley zelf te overtreffen, maar dit was ook een rare gewaarwording.

Na de lunch konden we gaan dubbelen. Allebei net de singles verloren, dus de sfeer zat er lekker in, niet dus. Maarten zag dat en probeerde ons een beetje op te vrolijken, wat niet meteen werkte. We moesten er vaker tussen komen en gewoon hakken! Uiteindelijk pakten we daardoor nog wel een paar games maar toch heerste er een begrafenisstemming. We verloren met 2-6 2-6.

De mix kon er meteen achteraan gespeeld worden. Maarten speelde wel goed, en Mo kon ook weer lachen. Het kwam waarschijnlijk door het goede coachen van Ille, want die lag lekker te pitten.

Na de mix nog even een drankje, en daarna snel naar huis.
Zondag moeten we weer aan de bak, willen we niet degraderen, dus alle support is welkom.

Groetjes Iris

Heren 1 - Thadia: 2 - 4
Dat je nooit te oud bent om te leren bleek gisteren maar weer toen we het mochten opnemen tegen Thadia, St. Michielsgestel. Een half uur te laat, dus waarschijnlijk met een zwaar verouderde TOM TOM kwamen onze tegenstanders het park op. Een verontschuldiging hiervoor kan nog komen, maar hebben we tot op heden niet gehad. Maar wij lieten ons niet kennen dus boden ze vriendelijk een kopje koffie of thee aan. 3 x Ice tea en een sinas. Dat soort werk. Genoeg reden om extra fel voor de dag te komen dus……..

Guido herstelde zich bijzonder goed van de nederlaag van vorige week en haalde de ultieme overwinning, namelijk opgave van zijn tegenstander. Voor zover nog niet duidelijk namen we het op tegen 4 mannetjes die qua leeftijd mijn zonen hadden kunnen zijn, maar qua fatsoen hopelijk niet. Zij zijn van de lichting waarbij het gemakkelijk moet gaan en anders niet. Guido is van een andere generatie die weet dat je moet werken voor het resultaat dus gaf hij hem een perfecte tennis- en LEVENSles. Klasse gedaan!

Willem ging onze nieuwe baan uitproberen en had zich maximaal voorbereid. Bij het meer dan gezellige gezamenlijke ontbijt met ons EERSTE GEMENGDE TEAM, had hij zelf DOMO vla gegeten om niets aan het toeval over te laten. Echter deze DOMO AVANTAGE bleek voor het spel van Willem niet echt een voordeel, hoewel hij de 2e set erg goed terugkwam. Helaas 1-1.

Ondergetekende stond onder immense druk aangezien Aldert zijn plek aan mij had overgedragen met de woorden: “jij wint die 4e single toch wel”. Nou ben ik best een beetje gewend om met druk om te gaan maar ook ik heb mijn grenzen……… Afijn, mede dankzij de ZEER bewonderenswaardige blikken en aanmoedigingen van Toon en Mieke (en anderen) kon ik mijn tegenstander in 2 setjes richting lunch sturen. 2-1 voor ons dus.

Clement (C voor de intimi) speelde de pot van zijn leven (hij is nog jong en ik was er niet bij) maar moest na 3 lange sets toch zijn tegenstander feliciteren met het winnen van het laatste punt. Jammer. Compliment aan C is wel dat hij bijzonder tevreden kan zijn terwijl hij verliest, iets wat ikzelf ERG slecht beheers. Waarschijnlijk heeft onderstaande foto veel te maken met de relativeringskwaliteiten van Clement. 2-2.





De lunch was opnieuw meer dan voortreffelijk waarvoor hartelijk dank en volledig geprepareerd begonnen we aan de dubbels, toch van oudsher een kracht van Volley. Clement en Aldert speelden de eerste dubbel en kwamen knap met 5−2 voor maar verloren tweemaal met 7−5.

Guido en vooral ikzelf maakten een valse start door de hele wedstrijd achter de feiten aan te hollen. We speelden tegen 2 niet dubbelaars die, zoals eerder gezegd, alleen met snelle halen vroeg thuis willen zijn, maar desondanks ons wisten te verslaan ondanks de talloze supporters die aan onze zijde stonden. Zeer teleurstellend en de eerste dubbel die wij verliezen in 2 jaar competitie. 2−4 eindstand en alle zeilen zullen moeten worden bijgezet om handhaving te bewerkstelligen!!

Gelukkig hebben we het na afloop met onze tegenstanders nog ENORM gezellig gehad, want na diverse rondjes van onze kant telden zij hun resterende consumptiebonnen en gingen daarna uitsluitend voor zichzelf een drankje halen……….. Een cursus fatsoen en beleefdheid is aan dit gehele team wel besteed. Ik zal een kopie van dit artikel naar hun clubblad mailen!!

Gelukkig kon het voor ons de pret niet drukken, zijn we het EERSTE GEMENGDE TEAM nog wezen aanmoedigen tot iets voor 10en.



Team 2 was intussen terug gekomen, onze trouwe Volley fans bleven tot het bittere eind, etc. etc. Met andere woorden:

HET GAAT GOED MET VOLLEY!!
We hebben tot middernacht alles nog eens rustig geëvalueerd en toen waren we er wel uit……

VOLLEY IS EEN CLUB OP TROTS OP TE ZIJN!!!!

Alex

Dag 5

Daisy 1 - Volley 1: 1 - 7
Zondagavond 2400 en we zijn net terug uit Apeldoorn, na een lange dag vol strijd, tie-breaks en vooral gewonnen wedstrijden!

De zondag begon toch echt minder goed. Miliaan moest afhaken met een griep. Ik had hem nog volgestopt met spullen en medicijnen uit mijn magische medicijnkoffer maar dat hielp onvoldoende want hij was absoluut niet in staat om te spelen. We konden echter niet te lang hierbij stilstaan want vandaag moesten er toch echt punten gehaald worden.

Na een goede rit richting Apeldoorn over die ideale A50 (althans op zondagochtend.....) met de BMW die we meekregen van de ouders van Lisanne kwamen we rond een uurtje of 9 aan in Apeldoorn.

Het park van Daisy ligt schitterend tussen de bossen en onze dames waren duidelijk geïnspireerd door deze omgeving want ze begonnen erg goed. Lisanne won de eerste set van Martine Dijkman met goed tennis. Na een dipje in de 2e set die verloren ging knokte ze zich erg goed terug in de wedstrijd en won de 3e set met 6-4. Ine Nowe won de eerste set moeizaam maar kreeg hierna vleugels, want ze speelde een niveau beter in de 2e set die ze met 6-1 won.

Onder een orkest van gestreste merels, spreeuwen en wipstaartmussen gingen de heren de baan op. Michael speelde tegen een goede tegenstander, kwam wel nog met 5-2 voor maar kon het niveau niet vasthouden en verloor met 7-5 6-3. Ondertussen speelde Wart zijn eerste singel van het jaar. Gelukkig maakte zijn tegenstander af en toe wat foutjes zodat hij met 6-4 6-4 kon winnen.

Na een overheerlijke lunch (NOT!!!!) konden we beginnen met de dubbels. Ine en Lisanne speelden tegen hun tegenstandsters van de singels en boekten een knappe overwinning met 7-5 7-5. De heren konden natuurlijk niet achterblijven, maar het kostte behoorlijk wat moeite. In de eerste anderhalve set werden Michael en Wart volledig overklast en stonden erg snel met 6-3 4-1 achter. Daisy kreeg zelfs 2 matchpoints, maar de 2e set ging toch in een tie-break naar Volley!

Dit had zeker ook te maken met de steun van Kees, Joost en Henk die de moeite hadden genomen om naar Apeldoorn te komen. Super! Ze maakten met zn 3en meer lawaai dan de 30 man publiek van Daisy. Oh ja, de dubbel werd na een goede 3e set door Michael en Wart gewonnen met 6-4.

5-1 voor! de overwinning was dus al binnen........

Maar, aangezien we de punten van de mixen ook nog goed kunnen gebruiken, hebben we na de dubbels een mooie boswandeling gemaakt om elkaar goed te motiveren voor de mixen.

Die boswandeling is aan te raden want had duidelijk effect. Beide mixen werden namelijk gewonnen. Lisanne en Wart speelden erg steady en wonnen met 7-5 6-2. Michael en Ine kwamen na een stroeve start goed op gang en wonnen in de super tie- break.

Een 7-1 overwinning!

Hiermee hebben we een goede stap gezet naar handhaving. Hopelijk kunnen we volgende week thuis tegen Dash uit Dordrecht weer zo'n goede stap zetten. Het eerste herenteam speelt dan ook thuis, dus genoeg leuke wedstrijden te zien.

Tot zondag!

Groet, Wart

Volley 2 - Berkenrode 1: 3- 5

Zondagochtend. Een ideale dag om uit te slapen voor de meeste, maar niet voor ons . Om 9.00 uur stonden we in te spelen op de banen van Volley. Aldert, een mooie gozer uit Friesland viel in voor onze schone, Ille van Engelen. Ille loopt rond met een zeer zwakke pols. We hopen dat hij volgend weekend weer fit is.

De wedstrijden begonnen. Monica moest tegen de nummer 17 van Nederland. Het inspelen ging opzich wel goed. Monica had een hele goeie coach. Na de eerste bal wist hij al meteen hoe ze moest spelen. Maar helaas met coach of zonder zou ze het niet gehaald hebben. Zaten leuke games tussen. Maar helaas die wedstrijd ging verloren. Maar dat is geen schande van een beestje die nummer 17 van Nederland staat.

Toen gingen we naar de tweede single. Dat was Iris Verboven, AkA roffelkoningin. Zij won vrij eenvoudig met 6-0/6-4. Ik heb de wedstrijd zelf niet gezien, maar volgens Iris speelde ze BIZAR goed. Dus dat was wel een goed teken voor de dubbel. Want tja, misschien een beetje triest om te zeggen, Iris en ik hebben nog geen dubbel gewonnen deze competitie. Dus ik dacht, : Vandaag is de dag mensen.

We schakelen nu even over naar "de heren". De eerste single werd gespeeld door Maarten Meijs, oftewel Alibaba. Hij moest tegen een jongen die te vergelijken was met "Tsjonga" die jonge tennisser uit Frankrijk. Hij was namelijk ook lang en sprong ook in de lucht na elk punt die hij maakte.

Maarten stond de derde set 5-2 achter. Hij had even een dipje. Na de wissel kon je zien dat hij helemaal op koken stond. Zijn ogen puilden uit en er kwam stoom uit zijn oren. Je kunt het niet geloven, alhoewel ik er wel vertrouwen in had. Maarten won de set nog met 7-6. Het was een topwedstrijd die je niet graag had willen missen. Maar natuurlijk hadden we weer een erg goeie coach "Ille" die alleen maar gebaren naar Maarten hoefden te maken.

De tweede heren single werd gespeeld door Aldert. Hij had de eerste set Iris en ik (Monica) als coach. Dat vond hij wel erg leuk. Hij speelt normaal namelijk in het heren team, vandaar. Aldert speelde de eerste set heel goed. Hij had een Gustavo Kuerten tegen zich. Een hele lange slanke jongen die goeie volley's en een erg goeie service had. Aldert verloor helaas deze partij in twee sets maar mocht niet klagen.

Iris en ik (Monica) gingen aan de dubbel beginnen. We hadden er giga veel zin in. Want we dachten: "nu gaan we eens een keer een puntje binnen tikken voor die damesdubbel". We begonnen erg goed. Het was 2-3. Maar het was ook zo set voor de tegenstanders terwijl we niet slecht speelde.

Tweede set ging nog beter bij ons en stonden we met 4-1 voor. Ik zei tegen Iris "ik voel dat ik een beest word" ik was zo gedreven. Maar helaas, we verloren hem met 7-5. Dus onze missie was weer niet geslaagd. Maar goed wij hadden deze keer Mark Bax als coach. Toch wel echt een talentje die man. Die tips van hem. Als je erover nadenkt dan denk je hoe kan een man met speelsterkte 9 zo'n goed inzicht hebben in t spelletje. Dus Baxie mag volgend weekend met ons mee naar Zandvoort Als er andere vrijwilligers zijn, altijd welkom natuurlijk.

De heren dubbel ging ook verloren. Maarten en Aldert moesten even aan elkaar wennen. Maar ik wed dat als ze een beetje gewend waren aan elkaar, zoals Maarten en Ille dan zouden ze gewonnen hebben. (3-2 achterstand)

Nou toen hadden we de mixjes nog. Altijd leuk :D.. Iris en Ille speelde de eerste mix. Ille die moest na een punt al opgeven omdat hij dus een zwakke pols heeft, en dus geen bal kon slaan. Iris vond het heel jammer. Want zij had graag met Ille gemixt.

De tweede mix waren Maarten Meijs en Monica Winkel. Oftewel M&M. Wij moesten tegen een kleine man die dachte dat hij in Hawaii zat, hij had namelijk zo'n mooi bloesje aan. Zijn partner was groter. De eerste set speelde M&M zeer goed. Maar toen Maarten kon uitserveren voor de eerste sloeg Monica de volley uit. Dus helaas het werd 5-5 en we verloren de set.

Monica had even een dipje. Toen begon haar partner over snorren, rugharen en alibabas te praten en toen ging ie weer helemaal top. (Tja jullie zullen wel denken, wat zijn dit voor een rare woorden, maar dit is even binnen het team, helaas). Het ging ineens weer stijgende lijn en we wonnen de tweede set met 7-5 en toen de supertiebreak met 10-6. De eerste supertiebreak die we in heel ons leven gewonnen hadden. Dus het was wel even feest.

Daarna gingen we douchen en hebben we nog een happie gegeten. Het was weer een geslaagde dag. We hebben wel met 5-3 verloren. Maar wat wil je zonder het linkshandig tennistallentje uit Waalre. We hopen dat je er volgend weekend weer bij bent jongen. Wij spelen volgende keer in Zandvoort en de laatste dag spelen we thuis.

Groetjes, Monica Winkel

Luck Raek - Heren 1: 3 - 3
Met goed weer in het vooruitzicht, vertrokken we met z’n vieren plus Eddie richting Maarssen. Aldert was ‘verhuurd’ aan het 2e gemengde team en Mike had nog golf-verplichtingen.

Bij aankomst pakte donkere wolken zich samen boven het tennispark, waarna Guido een voorspellende blik op de dag wierp; let op, het eerste wat ze dadelijk zeggen is “jullie brengen wel mooi weer mee!!” en na het handenschudden was het zover “jullie brengen wel mooi weer mee!!!”, altijd voorspelbaar die westerlingen.

Na de bekende koffie ‘zonder cake’ en 2 tegenstanders die een kwartier te laat kwamen aankakken, waren Guido en Clement de eersten die de wei in mochten.

Guido speelde tegen Guido van de Broek (zie dag 2), maar kreeg na 2 lange sets uiteindelijk ‘op de broek’. Clement verloor de 1e set, kwam de 2e set 5-2 voor, maar een 3e set bleek te veel van het goede en dus werd ook wedstrijd 2 verloren.

Nu was het de beurt aan Willem en Alex om de stand weer gelijk te trekken. Willem had bij Guido en Clement een aantal technische en tactische dwalingen gezien die hij beslist niet zou maken, nu denk ik dat Willem na 5 games reeds alle mogelijke fouten had begaan. Uiteindelijk kwam hij tot de conclusie dat tennissen tegen jezelf en een tegenstander niet echt een goede ‘match’ is. De stand was 3-0.

Gelukkig was Alex op de andere baan tot meer in staat, hij korte een uurtje tennisles in tot 50 minuten en kon na 6-1 6-2 zijn tegenstander 50 euro in rekening brengen voor bewezen diensten.

Tijd voor een lunch zou je zeggen!!!! Maar die hadden ze in Maarssen reeds afgeschaft (boven de rivieren geen manieren), dan maar zelf een kopje soep en een broodje kopen. Maat tot grote ontsteltenis van Alex was er geen soep te krijgen en werden we allen met een broodje kroket afgeserveerd. De catering was niet bepaald van het niveau ‘Volley’.

De dubbels maakten echter veel goed. Willem en Clement speelden een prima dubbel waarbij alle tactische varianten de revu passeerden om het gebrek aan service-kracht te verbloemen, na 7-5 6-3 konden zij de felicitaties in ontvangst nemen.

Guido en Alex wonnen de 1e set en in de 2e set ontstond een waar gevecht waarbij de hoge bal veelvuldig werd gehanteerd, helaas had te tegenstander veel meer geluk en moest de 3e set de beslissing brengen. Deze werd door de heren van volley eenvoudig gewonnen zodat de 3-3 een feit was.

Onder het motto ‘snel douchen, 1 drankje en dan naar huis, want zo gezellig is het nou ook weer niet’ zijn we weer richting Eindhoven afgereisd. Volgende week hebben we de steun van het publiek hard nodig om boven de streep van degradatie te blijven.

Tot volgende week, we spelen thuis tegen THADIA.
Willem van den Bungelaar